donderdag 18 februari 2010

WW op WWW

Stand van zaken op 25 januari:



Vorige week geen WW-bijeenkomst. Schoonvader werd berecht en ’s avonds zijn we bij ons moe gebleven. Maar ‘t zal wel gene vette geweest zijn, eerder een natte. Ben weer aan het rondstrompelen op waterklompen. Ik sta er zelfs mee op, dus dat zegt iets over de werking (of het gebrek aan) van het hart.
Dat liet zich ook voelen tegen donderdag, dus ben ik naar de huisarts geweest met een jojo-bloeddruk, hartritmestoornissen, een pijnlijke nek, maagkrampen en een “deep throat”. Als ik onder de stress zit zakt mijn stem namelijk een paar octaven, in afwachting van het moment waarop ze me helemaal in de steek laat. 5 weken dag in, dag uit naar het ziekenhuis, onregelmatig (en niet altijd even verantwoord) eten, doorwaakte nachten en bergen werk op ‘t werk… Goe bezig!
Donderdag thuis en veel op de zetel zielig liggen wezen. Vrijdag thuis en Venteke had vrijaf genomen om me op te monteren. D.w.z. in de voormiddag eens naar de koekestad (zonder koeken) en in de namiddag gaan wandelen met de hondjes in een héél voorzichtig lente- (euh, winter-)zonnetje. Zaterdag was ik in zoverre weer opgekalefaterd dat ik in de namiddag zowaar zin kreeg om aan mijn veiligheidscursus te werken.
En zondag kreeg ik helemaal de kriebels en ben ik dus in de tuin beginnen klooien. Ik heb het hele perkje vóór de terrasdeur vol bolletjes gestopt. Alles zit zo dicht als de haren op een hond, dus ik zal toch wel wat kleur krijgen in de tuin, niet?
En vandaag ben ik met George Pelecanos (tistezeggen: met een boek van) op de hometrainer gekropen en heb een halfuurtje gelezen, intussen 13km wegtrappend. Het zal tegen morgen nog geen mirakels uithalen, maar de trend is toch gezet. Bij leven en welzijn morgen naar de WW-bijeenkomst.
Lentekriebels: ze zijn toch érgens goed voor…






En dan is het wachten tot 17 januari eer ik weer in actie kom:



Gisteren de drieste aanpak gebruikt: ondanks het nog altijd erg krappe tijdschema (nog steeds dagelijkse tochtjes naar de kliniek + boodschappen doen) tijdig op de WW-bijeenkomst geraakt! Ik geloof dat het pas de 2de keer dit jaar is. Met al het geloop, gesjoemel met afhaalmaaltijden van wisselend allooi en helemaal geen getelde punten verwachtte ik me aan een kleine ramp. Er zou toch minstens 1,5 – 2kg bij zijn, hield ik mezelf voor. En de bittere pil kon nog zwaarder uitvallen. Ik geloofde dan ook amper mijn ogen en oren toen ik het er met een + 100gr afbracht. Stress is niet gezond, maar het heeft zo zijn voordelen. Alleen ga ik het vanaf nu toch liever weer met punten tellen proberen.
Er was een nieuw 4-seizoenenkookboekje. Om mezelf op te peppen heb ik het gekocht. Wat nieuwe receptjes (met de nieuwe punten erbij, hoef ik lekker niet om te rekenen), een paar foto’s van heerlijke slaatjes en ik zat al meteen te watertanden en plannen te maken. Ook al is het momenteel nog altijd snert- (zoals in erwtensoep)weer, de aanblik van al die kleurige rauwe groenten was een goede motivatie om er weer in te vliegen.
Maar eerst moet ik me dus de nieuwe manier van tellen eigen maken. Het oude systeem heeft me (gelukkig) puur op natte-vinger-werk vrij goed door de afgelopen periode geloodst, maar een mens moet éénmaal de omschakeling maken. We betalen tenslotte ook al lang niet meer in Belgische franken, maar in euro’s (al durf ik in een onbewaakt ogenblik nog wel eens smokkelen en omrekenen).
Venteke heeft het moeilijk bij zijn diëtiste, al blijft hij ook hangen en komt hij niet bij. Een mens is soms blij met weinig. Maar ik ga toch zijn voorgeschreven hoeveelheden eens omrekenen. Volgens mij eet hij te weinig en ook verkeerde dingen. Fruit is bijvoorbeeld beperkt tot 1 stuk per dag. Nu moet je niet direct een hele tros druiven opeten als je een beetje op de suikers moet letten, maar als je de juiste keuzes maakt moet meer mogen. Hij is tenslotte geen diabeet! Er zijn nog een paar van die zaken waar ik een vraagteken bij zet. Hij loopt bijvoorbeeld vrij vaak met een hongerig gevoel rond. Hoeft niet als je WW doet, dus waarom wél als je bij een diëtiste bent? Het zet onvermijdelijk aan tot zondigen. Trouwens, sinds hij daar gaat heeft hij terug last van zijn maag (OK, de stress kan er ook voor iets tussen zitten). Rekenwerk aan de winkel dus. En als ik het klaarspeel om hem te laten afvallen met de WW-recepten, gaan we binnenkort misschien met z’n tweetjes naar de bijeenkomsten.
Nu ’s avonds nog ons stalen ros weer van stal halen. We hadden een hometrainer aangeschaft, maar ik heb de afgelopen 2 weken maar even pauze gehouden tot ik resultaat had met mijn betablockers. Op een koersmasjien kruipen met een pols in rust van 130: I don’t think so! Vanavond zit ik dus weer te peddelen met mijn brilletje op de punt van mijn neus en een boek vóór me op het stuur. Wie zei er iets over multitasken?

Labels: , ,

0 reacties:

Een reactie posten

Aanmelden bij Reacties posten [Atom]

<< Homepage