vrijdag 19 maart 2010

Fiets

Eigenlijk ben ik stiekem wel een beetje trots op mezelf: ik ben gisteren gewoon met de fiets naar het werk gegaan!

Op zich zeker geen grootse prestatie, zeker niet als je weet dat de afstand exact vijf kilometer is. Maar in al die jaren dat ik nu in Mariakerke werk, was het er nog maar één keertje van gekomen. Als je ’s morgens vroeg een auto ter beschikking hebt, dan neem je die meestal, in plaats van een kwartier vroeger te vertrekken en de fiets te nemen.

En ik geef toe, ik was er ook wat bang voor: mijn conditie is niet alles (understatement) en ik wilde echt niet buiten adem toekomen op school om meteen bezweet te moeten lesgeven. Zeker omdat er een vrij enthousiaste brug is waar ik over moet, zo net voor de school.

Gisteren was er de eerste mooie lentedag en was er een aantal klassen op uitstap, zodat ik een pauze had waarin in naar huis ging, en pas om één uur moest herbeginnen. Ideaal dus om de fiets te nemen.

Ik heb wel nog serieus mogen doortrappen, want ik was -zoals altijd- op het laatste nippertje vertrokken, en had pas bij vertrek vastgesteld dat mijn banden wel eens mochten opgepompt worden. En jawel, Murphy deed ook zijn duit in het zakje, want het waaide nogal stevig, en uiteraard had ik tegenwind.

Het maakte de terugweg eigenlijk wel des te aangenamer.

Enfin, nu maar hopen dat er een begin is gemaakt. Ik ga proberen mezelf vaker de fiets op te schoppen. Moet kunnen.

0 reacties:

Een reactie posten

Aanmelden bij Reacties posten [Atom]

<< Homepage