maandag 29 augustus 2011

Lopen - of toch niet.

Nu ik al behoorlijk wat gewicht kwijt ben, is het tijd om ook te sporten. Ik ben al een paar keer gaan fietsen, en ik heb al een hele tijd de Start to Run op mijn iPhone staan. Ilse heeft vorige week mijn geleende sportschoenen teruggebracht, en dus had ik niet veel excuses meer.

Bart is vorige week een keer of drie gaan lopen. Telkens amper tien minuten, maar je moet ergens beginnen, nietwaar? Toen we het er gisterenavond over hadden, besloot ik mee te gaan. Deze morgen heeft hij me dus om half zeven wakker gemaakt, en stond ik tien minuten later buiten in Tshirt, legging en loopschoenen. Maar nog zonder Start to Run, eerst eens kijken wat het gaf.

We zijn samen gestart, maar ik liep vééls te traag voor hem. En zelfs dan nog. Ik ben een meter of 200 ver geraakt, en toen moest ik al stappen. Zucht. Zweten deed ik niet, ik had alleen geen adem meer. Het voelde alsof mijn longen amper halverwege mijn ribben kwamen, en mijn luchtpijp en longen brandden. Fijn.
Ik ben verder gewandeld, en heb nog een keer of drie geprobeerd om opnieuw te lopen. Langer dan een halve minuut (kan ook korter geweest zijn) hield ik het nooit uit.

Bon, ik heb dus toch een ochtendwandeling gemaakt.

En ik voelde me weer zestien en een complete mislukkeling. Toen moesten we ook lopen: twaalf minuten lang, en zien hoe ver je geraakte, de fameuze Coopertest. Ik weet dat ik in het laatste jaar drie weken lang elke morgen om zeven uur ben opgestaan om rondjes te lopen rond de binnentuin (ik zat op internaat). Zonder resultaat. Nu ja, na drie weken raakte ik op twaalf minuten ongeveer honderd meter verder dan in het begin. Mijn lerares wist dat ik elke morgen ging lopen, en gaf me vol medelijden toch nog een vijf, waar ik eigenlijk een drie verdiende.

Vanmorgen heb ik dus mijn tranen verbeten, en was ik blij dat ik nog niks gegeten had, want ik had het vast en zeker uitgekotst.

Lopen, het is niks voor mij. Helaas.

2 reacties:

Op 29 augustus 2011 om 12:22 , Blogger Elke zei...

't is niet omdat de halve wereld aant lopen slaat dat jij dat ook moet doen he. Ik heb het de laatste tijd veel gelezen, als je het wil volhouden moet je een sport vinden die je graag doet!
Ik ben ook nog op zoek... De wii active fit is een dikke hit, en ik ga volgende maand bikram yoga ook eens uitproberen!

 
Op 31 augustus 2011 om 16:49 , Blogger Els zei...

Hey,
ikzelf ben ook nooit een held geweest in lopen, integendeel zelfs! Maar da's nu eenmaal de gemakkelijkste sport om zomaar te doen: je trekt je sportkleren en je -schoenen aan, en je bent weg. En je verbruikt meer kcal dan bij fietsen bijv.
Ikzelf ben 3 weken geleden begonnen met start-to-run, en da's echt wel vol te houden. Niet meteen minuten aan één stuk lopen: tot nu toe (8e les achter de rug) is het langste stukje dat ik moest lopen 3 min, kan je je voorstellen! Met telkens voldoende rustpauze tussen.
Niet zomaar opgeven! Met begeleiding én muziek lopen, zoveel leuker! Start-to-run is echt voor mensen zoals jij en ik gemaakt. En geloof me: ook ik ben vaak kapot na een lesje waarin ik "ocharme" 3 min aan één stuk moest lopen, maar ik hou vol!
Ik zou zeggen: probeer het eens!
Gr
Els (WW do av)

 

Een reactie posten

Aanmelden bij Reacties posten [Atom]

<< Homepage